ଖେଳୁଆଡ଼ ପାଦ

ଉଇକିପିଡ଼ିଆ ରୁ
Jump to navigation Jump to search

ଖେଳୁଆଡ଼ ପାଦ
ringworm of the foot,[୧] moccasin foot[୨]
FeetFungal.JPG
A severe case of athlete's foot
ଶ୍ରେଣୀବିଭାଗ ଓ ବାହାର ସ୍ରୋତ
ସ୍ପେଶାଲିଟିସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ[*]
ଆଇସିଡ଼ି-୧୦B35.3
ଆଇସିଡ଼ି-୯-ସିଏମ୍110.4
ରୋଗ ଡାଟାବେସ13122
ମେଡ଼ିସିନ-ପ୍ଲସ000875
ଇ-ମେଡ଼ିସିନderm/470
MeSHD014008

ଖେଳୁଆଡ଼ ପାଦ, ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଆଥଲେଟ ଫୁଟ (Athlete's foot), ଅନ୍ୟ ନାମ ଟିନିଆ ପେଡିସ୍, ଏକ ସାଧାରଣ ଚର୍ମ ସଂକ୍ରମଣ ଯାହା କବକ/ଫିମ୍ପିଦ୍ୱାରା ହୁଏ ।[୨] ଏହି ରୋଗ ହେଉଥିବା ସ୍ଥାନ କୁଣ୍ଡେଇ ହୁଏ, କାତି ବାହାରେ ଓ ଲାଲ ଦେଖାଯାଏ ।[୩] ସାଂଘାତିକ କେଶ୍‌ରେ ଚମରେ ଫୋଟକା ହୁଏ । [୪] ଏହି ରୋଗ ପାଦର ଯେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଅଧିକାଂଶ ବେଳେ ଆଙ୍ଗୁଠି ସନ୍ଧିରେ ହୁଏ ।[୩] ଏହା ପରେ ପାଦ ତଳ ଦ୍ୱିତୀୟ ସାଧାରଣ ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ହୁଏ ।[୪] ନ‌ଖ କବକ ସଂକ୍ରମଣ ବା ହାତ ସଂକ୍ରମଣ ମଧ୍ୟ ଏକ ସମୟରେ ହୋଇପାରେ ।[୫] ଏହା ଟିନିଆ ଶ୍ରେଣୀର ଏକ ରୋଗ । [୬]

ଟିନିଆ ପେଡିସ୍ ଅନେକ ପ୍ରକାରର କବକ ଜାତିଦ୍ୱାରା ହୁଏ ।[୩] ଏମାନଙ୍କ ନାମ ଟ୍ରାଇକୋଫାଇଟନ୍, ଏପିଡର୍ମୋଫାଇଟନ୍, ଓ ମାଇକ୍ରୋସ୍ପୋରମ୍[୫] ପରିବେଶରେ ଥିବା କବକ ବା ସଂକ୍ରମିତ ଚର୍ମ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ ।[୩] ସ୍ୱିମିଙ୍ଗ ପୁଲ ଓ ଲକର୍ ରୁମରେ ଏହି କବକ ବଞ୍ଚି ରହନ୍ତି ।[୭] ଅନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ଦେହରୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ଆସିପାରେ ।[୮] ଚିହ୍ନ ଓ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ କଲ୍‌ଚର୍ ବା ଅଣୁବୀକ୍ଷଣ ଯନ୍ତ୍ରରେ ହାଇଫି ଦେଖିଲେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।[୫]

ସ୍ନାନାଗାରରେ ଖାଲି ପାଦରେ ନ ଯିବା, ପାଦ ନ‌ଖ ଛୋଟ ରଖିବା, ବଡ଼ ଯୋତା ପିନ୍ଧିବା ଓ ପ୍ରତିଦିନ ମୋଜା ବଦଳେଇବା ଅବଲମ୍ବନ କଲେ ଏହି ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧ ହୋଇଯାଏ ।[୮][୫] ସଂକ୍ରମଣ ଥିଲେ ସେହି ସ୍ଥାନ ଶୁଖିଲା ରଖିଲେ ଓ ସ୍ୟାଣ୍ଡାଲ ପିନ୍ଧିଲେ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହୁଏ ।[୩] କବକ ନିରୋଧୀ ଔଷଧ ଯେପରିକି କ୍ଲୋଟ୍ରାଇମାଜୋଲ ମଲମ ଦିଆଯାଏ ଓ ସର୍ବଦା ରୋଗ ରହୁଥିଲେ ହେଉଥିଲେ ଟର୍ବିନାଫାଇନ ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।[୨][୫] ମଲମ ୪ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିଆଯାଏ ।[୫]

ଖେଳୁଆଡ଼ ପାଦ ରୋଗ ପ୍ରଥମେ ସନ ୧୯୦୮ରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା ।[୯] ପୃଥିବୀର ସନସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରାୟ ୧୫% ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ ।[୨] ମହିଳାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ବେଶୀ ହୁଏ ।[୫] ବଡ଼ ପିଲା ଓ ଅଳ୍ପ ବୟସ୍କ ଯୁବକମାନଙ୍କରେ ଅଧିକ ହୁଏ ।[୫] ଅତୀତରେ ଏହା କ୍ୱଚିତ୍ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସନ ୧୯୦୦ ପରଠାରୁ ଅଧିକ ଜୋତା ବ୍ୟବ‌ହାର, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଲବ, ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଯାତ୍ରା ଯୋଗୁ ଏହା ହେଉଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଛି ।[୧୦]

ଆଧାର[ସମ୍ପାଦନା]

  1. Rapini, Ronald P.; Bolognia, Jean L.; Jorizzo, Joseph L. (2007). Dermatology: 2-Volume Set. St. Louis: Mosby. p. 1135. ISBN 1-4160-2999-0.CS1 maint: Multiple names: authors list (link)
  2. ୨.୦ ୨.୧ ୨.୨ ୨.୩ Bell-Syer, SE; Khan, SM; Torgerson, DJ (17 October 2012). Bell-Syer, Sally EM, ed. "Oral treatments for fungal infections of the skin of the foot". The Cochrane database of systematic reviews. 10: CD003584. doi:10.1002/14651858.CD003584.pub2. PMID 23076898.
  3. ୩.୦ ୩.୧ ୩.୨ ୩.୩ ୩.୪ "Hygiene-related Diseases". CDC. December 24, 2009. Retrieved 24 January 2016.
  4. ୪.୦ ୪.୧ "Symptoms of Ringworm". CDC. December 6, 2015. Retrieved 24 January 2016.
  5. ୫.୦ ୫.୧ ୫.୨ ୫.୩ ୫.୪ ୫.୫ ୫.୬ ୫.୭ Kaushik, N; Pujalte, GG; Reese, ST (December 2015). "Superficial Fungal Infections". Primary care. 42 (4): 501–16. PMID 26612371.
  6. Moriarty, B; Hay, R; Morris-Jones, R (July 2012). "The diagnosis and management of tinea". BMJ. 345 (7): e4380. doi:10.1136/bmj.e4380. PMID 22782730.
  7. Hawkins, DM; Smidt, AC (April 2014). "Superficial fungal infections in children". Pediatric clinics of North America. 61 (2): 443–55. doi:10.1016/j.pcl.2013.12.003. PMID 24636655.
  8. ୮.୦ ୮.୧ "People at Risk for Ringworm". CDC. December 6, 2015.
  9. Homei, Aya; Worboys, Michael (2013). Fungal disease in Britain and the United States 1850-2000 : mycoses and modernity. p. 44. ISBN 9781137377036.
  10. Perfect, edited by Mahmoud A. Ghannoum, John R. (2009). Antifungal Therapy. New York: Informa Healthcare. p. 258. ISBN 9780849387869.CS1 maint: Extra text: authors list (link)