ଶିପ୍ରା ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ
ଶିପ୍ରା ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ (ଜନ୍ମ ୧୯୫୪) କୋଲକାତାର ଜଣେ ଭାରତୀୟ କଳାକାର , ଯିଏ ଘରୋଇ, ସହରାଞ୍ଚଳ ଏବଂ ପ୍ରାକୃତିକ ପରିବେଶରେ ମହିଳାମାନଙ୍କର ଆଳଙ୍କାରିକ ଚିତ୍ର ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା। ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଭାରତ ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି।
ଜୀବନୀ
[ସମ୍ପାଦନା]ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ କୋଲକାତାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ କୋଲକାତାର ସରକାରୀ କଳା ଏବଂ ହସ୍ତଶିଳ୍ପ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ କଳା ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ କଲିକତା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ। ସେ କଳାକାର ଶୁଭପ୍ରସନ୍ନଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନରେ କଲିକତା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଭିଜୁଆଲ୍ ଆର୍ଟସ୍ କଲେଜରେ କଳାରେ ତାଙ୍କର ସ୍ନାତକ ଶିକ୍ଷା ଜାରି ରଖିଥିଲେ , ପରେ ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ। [୧][୨]
ବୃତ୍ତି
[ସମ୍ପାଦନା]ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ୧୯୮୧ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ସେବେଠାରୁ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଭାରତରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଦିଲ୍ଲୀର ହାବିଟାଟ୍ ସେଣ୍ଟର , କୋଲକାତାର ଟାଗୋର ଆର୍ଟ ଗ୍ୟାଲେରୀ ଏବଂ ବିର୍ଲା ଏକାଡେମୀ ଅଫ୍ ଆର୍ଟ ଆଣ୍ଡ୍ କଲ୍ଚର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।[୩] ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ, ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଏବଂ ଗୋଷ୍ଠୀ ଭାବରେ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି।[୪][୫][୬]
ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାଧାରଣ ଜୀବନରେ ମହିଳାମାନଙ୍କ ସହିତ ଜଡିତ ବିଷୟବସ୍ତୁ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ବଙ୍ଗାଳୀ ବଜାରର ରଙ୍ଗ ଏବଂ ପ୍ରତିଛବି ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ ଭାରତୀୟ କୌଶଳ କୋଇଲା ଏବଂ ଟେମ୍ପେରା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କର ପରବର୍ତ୍ତୀ କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଖ୍ୟତଃ ତେଲ କାନଭାସରେ, ଐତିହାସିକ ଏବଂ ପୌରାଣିକ ବିଷୟବସ୍ତୁରୁ ଚିତ୍ରିତ। ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି, ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ କଳା ଐତିହାସିକ ମାର୍ସେଲା ସିରହାଣ୍ଡି ଲେଖିଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଭାରତୀୟ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚିତ୍ରକଳା ପରମ୍ପରାରୁ ପ୍ରେରଣା ଆଣନ୍ତି, ମହିଳାମାନଙ୍କର ସମସାମୟିକ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ଜୀବନ ଅଭିଜ୍ଞତାରୁ ଚିତ୍ରଣ କରନ୍ତି। [୭] କଳା ସମାଲୋଚକ ଏବଂ ଲେଖିକା ମାନସୀ ମଜୁମଦାର ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ "...ଉତ୍ସବ ଏବଂ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାର ପ୍ରତିଛବି" ରେ ନାରୀତ୍ୱର ଚିତ୍ରଣକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି, ବିଶେଷକରି ତାଙ୍କ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଜୀବନ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି। ୨୦୦୬ ମସିହାରେ, କାଲିଫର୍ନିଆର ପାଲୋ ଆଲ୍ଟୋରେ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଉପରେ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇ, କ୍ୟୁରେଟର ସୁଷମା ବହଲ ଲେଖିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ "...ନୀରବ, ବିଷୟବସ୍ତୁ ଏବଂ ଅଣ-ଉତ୍ତେଜକ" ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଆରାମରେ ଏବଂ ପୁରୁଷ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବରେ ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଇଥିଲା ।[୮]
ତାଙ୍କ କଳାକୁ ପୁସ୍ତକ କଭରରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁଥିରେ ବାଣୀ ବସୁଙ୍କ ଡାର୍କ ଆଫ୍ଟରନୁନ୍ସ [୯] ଏବଂ ଜୀବନାନନ୍ଦ ଦାସଙ୍କ କବିତା ଖଣ୍ଡ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।[୧୦] ସାମ୍ପ୍ରତିକ ପ୍ରକାଶନରେ, ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କମ ପ୍ରଶଂସିତ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ତାନ୍ୟା ଏବଂ କାରୋଲ ଗୋୟଲ ବିଜନେସ୍ ୱାର୍ଲ୍ଡରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମହିଳା କଳାକାରମାନଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ଖ୍ୟାତି ସତ୍ତ୍ୱେ ଭାରତୀୟ କଳାକାରଙ୍କ ବିକ୍ରୟ ରାଙ୍କିଂରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇ ନଥିଲା, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଧ୍ୟାନର ଅଭାବ ଥିଲା,[୧୧] ଏବଂ କହିଛନ୍ତି, "ଶିପ୍ରା ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଭାଠାରୁ ବହୁତ କମ୍ ମୂଲ୍ୟରେ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି। ଏବେ କିଣନ୍ତୁ, ପରେ ଅମଳ କରନ୍ତୁ।"[୧୨] ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଶୁଭପ୍ରସନ୍ନଙ୍କ ସହିତ, ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ ରାଜ୍ୟର ଆଧୁନିକ କଳା ପାଇଁ ଏକ ସଂଗ୍ରହାଳୟ, ଆର୍ଟସ୍ ଏକର ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି ।[୧୩]
ଆଧାର
[ସମ୍ପାଦନା]- ↑ "Shipra Bhattacharya - Biography". Grieb.org. Archived from the original on 23 June 2017. Retrieved 5 March 2021.
- ↑ "Artists - Shipra Bhattacharya". Sanchit Art. Archived from the original on 17 March 2023. Retrieved 5 March 2021.
- ↑ Rau, Rewati (23 July 2020). "Digital makeover". India Today (in ଇଂରାଜୀ). Archived from the original on 17 March 2023. Retrieved 5 March 2021.
- ↑ Saran, Mishi (24 April 1998). "India's Painting Women". Wall Street Journal (in ଆମେରିକୀୟ ଇଂରାଜୀ). ISSN 0099-9660. ଛାଞ୍ଚ:ProQuest. Archived from the original on 17 March 2023. Retrieved 5 March 2021.
- ↑ "Shipra Bhattacharya". Contemporary Art India. Archived from the original on 20 December 2021. Retrieved 5 March 2021.
- ↑ "Search Results: Shipra Bhattacharya". Saffronart. Archived from the original on 11 June 2024. Retrieved 5 March 2021.
- ↑ Sirhandi, Marcella C. (1999). "Manipulating Cultural Idioms". Art Journal. 58 (3): 40–47. doi:10.2307/777859. ISSN 0004-3249. JSTOR 777859.
- ↑ "Feminine Fantasies: The Art of Shipra Bhattacharya". Asia Art Archive (Archive catalog record for an exhibition catalog) (in ଇଂରାଜୀ). Archived from the original on 17 March 2023. Retrieved 5 March 2021.
- ↑ Basu, Bāṇī (2007). Dark Afternoons (in ଇଂରାଜୀ). New Delhi: Katha. ISBN 978-81-89934-06-4. OCLC 236083637 – via Google Books.
- ↑ Das, Jibanananda (2006). Selected Poems (in ଇଂରାଜୀ). New Delhi: Penguin Books. ISBN 978-0-14-310026-3. OCLC 122426915 – via Google Books.
- ↑ Goyal, Tanya; Goyal, Carol (11 September 2017). "Women Artists And Their Climb To The Upper Rung". BW Businessworld (in ଇଂରାଜୀ). Archived from the original on 12 June 2024. Retrieved 5 March 2021.
- ↑ Goyal, Tanya Goyal, Carol. "Art: More Than Just Artistic Appeal". BW Businessworld (in ଇଂରାଜୀ). Retrieved 2021-03-05.
{{cite web}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link) - ↑ Ray, Kunal (3 July 2014). "An exclusive edifice". The Hindu (in Indian English). ISSN 0971-751X. Archived from the original on 19 February 2024. Retrieved 5 March 2021.