ଟି.କେ. ପଦ୍ମିନୀ
| T. K. Padmini | |
|---|---|
| ଜନ୍ମ | ୧୨ ମଇ ୧୯୪୦ Kadancheri, Ponnani, Malappuram, Kerala, India |
| ମୃତ୍ୟୁ | ୧୧ ମଇ ୧୯୬୯ (ବୟସ ୨୮) |
| ଜାତୀୟତା | Indian |
| ବିଭାଗ | Painter |
| ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ |
|
| କାମସବୁ |
|
ଟି.କେ. ପଦ୍ମିନୀ (୧୨ ମଇ ୧୯୪୦ - ୧୧ ମଇ ୧୯୬୯)[୧] ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର କେରଳ ରାଜ୍ୟର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଚିତ୍ରଶିଳ୍ପୀ ଥିଲେ। ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀର ଚେନ୍ନାଇ କେନ୍ଦ୍ରରୁ ବହୁ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିବା ସେ ଜଣେ ପ୍ରମୁଖ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଚିତ୍ରଶିଳ୍ପୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଜାତୀୟ କଳା ଗ୍ୟାଲେରୀ , ହାଇଦ୍ରାବାଦର ସାଲାର ଜଙ୍ଗ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ଏବଂ କେରଳର ଲଳିତକଳା ଏକାଡେମୀର ଦରବାର ହଲ୍ ଗ୍ରାଉଣ୍ଡ ଆର୍ଟ ଗ୍ୟାଲେରୀରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି । ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ୧୧ ମଇ ୧୯୬୯ ରେ ୨୯ ବର୍ଷ ବୟସରେ ହୋଇଥିଲା।
ଜୀବନୀ
[ସମ୍ପାଦନା]ପଦ୍ମିନୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ୧୨ ମଇ ୧୯୪୦ ମସିହାରେ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ କେରଳର ମଲାପ୍ପୁରମ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ସହର ପୋନାନି ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଏକ ଛୋଟ ଗାଁ କଡନଚେରିରେ ହୋଇଥିଲା[୨]। ତାଙ୍କର ପିତା କିନାଟିଙ୍କରେ ଦାମୋଦରନ ନାୟାର ଥିଲେ, ଜଣେ ସରକାରୀ କିରାଣୀ।[୩] କଡନଚେରିର ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍କୁଲରେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଶିକ୍ଷା ପରେ, ସେ ପୋନାନିର ବାସେଲ ମିଶନ ସ୍କୁଲ ଏବଂ ପରେ ପୋନାନିର ଏଭି ହାଇସ୍କୁଲରେ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ; ଏହି ସମୟରେ, ତାଙ୍କ କଳା ଶିକ୍ଷକ କେ.ଏଲ. ଦେବାସି କଳାରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଭା ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ କାକା ଦିବାକର ମେନନ କବି ଏଡାସେରି ଗୋବିନ୍ଦନ ନାୟାରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ଝିଅଟିକୁ ତାଙ୍କ ଘରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଦେବାସିଙ୍କ ଅଧୀନରେ କଳା ଅଧ୍ୟୟନ ଜାରି ରଖିପାରିବେ। ୧୯୫୬ ମସିହାରେ ମାଧ୍ୟମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିତ୍ୟାଗ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ପରୀକ୍ଷା ପାସ୍ କରିବା ପରେ , ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳାକାର ନାମ୍ବୁଥିରିଙ୍କ ଅଧୀନରେ କଳାରେ ତାଙ୍କର ତାଲିମ ଜାରି ରଖିଥିଲେ , ଯିଏ ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ପାରିଶ୍ରମିକ ବିନା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।[୪]
ପଦ୍ମିନୀ ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ଚେନ୍ନାଇର ସରକାରୀ ଲଳିତ କଳା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ଏଡାସେରି, ଦେବାନ ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଅନୁଷ୍ଠାନର ଛାତ୍ର ଆକ୍କିଥମ ନାରାୟଣନଙ୍କ ସହାୟତାରେ । ସେଠାରେ, ସେ ସେତେବେଳେ ପ୍ରଧାନଶିକ୍ଷକ ଥିବା କେସିଏସ ପାଣିକରଙ୍କ ଅଧୀନରେ ପଢିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ । ସେ ଦୁଇଥର ଡବଲ୍ ପଦୋନ୍ନତି ପାଇ ଚାରି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଛଅ ବର୍ଷର ଡିପ୍ଲୋମା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ୧୯୬୫ରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ସହିତ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ[୫] ଏବଂ ଚେନ୍ନାଇରେ ରହି ୧୯୬୬ରେ ବିଦ୍ୱୋଦୟ ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ; ସେ ଆଦର୍ଶ ବିଦ୍ୟାଳୟ ମାଟ୍ରିକଲ୍ ସ୍କୁଲ ଏବଂ ଚିଲ୍ଡ୍ରେନ୍ସ ଗାର୍ଡେନ୍ ମାଟ୍ରିକଲ୍ ସ୍କୁଲରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବିବାହ ୧୯୬୮ ମସିହା ମେ ମାସରେ ହୋଇଥିଲା। ୧୯୬୯ ମସିହା ୧୧ ମଇରେ ୨୯ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପ୍ରସବ ପରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଜଟିଳତା ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା[୬] ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚି ପାରିନଥିଲା।
ପ୍ରଦର୍ଶନୀ
[ସମ୍ପାଦନା]ପଦ୍ମିନୀଙ୍କ ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ କୋଝିକୋଡରେ ହୋଇଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ସେ ନିଜର କିଛି କଳାକୃତି ଧରି ପରିଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ; ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳାକାର ଏମ.ଭି. ଦେବାନ ତାଙ୍କ ଚିତ୍ର ଦେଖି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଦୁଇଟି କୋଇଲା ଚିତ୍ର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ, ଗ୍ରାମ ଜୀବନ ଏବଂ ଗ୍ରାମୀଣ ଲୋକଙ୍କର ଭୂଦୃଶ୍ୟ, ତାଙ୍କ ନିଜ ମନର ଚିନ୍ତା ଏବଂ ପୂର୍ବାଭାସ ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ଥିଲା।[୭] ସେ ମୁମ୍ବାଇ , କୋଲକାତା , ହାଇଦ୍ରାବାଦ , ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ , କୋଚି ଏବଂ ଚେନ୍ନାଇରେ ଅନେକ ପ୍ରଦର୍ଶନୀରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ , ଯେଉଁଥିରେ ୧୯୬୮ ମସିହାରେ ଚେନ୍ନାଇରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏକ ୱାନ୍-ମ୍ୟାନ୍ ଶୋ ଏବଂ ୧୯୬୯ ମସିହାରେ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଜାତୀୟ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ପଦ୍ମିନୀଙ୍କ ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ୮୬ଟି ଚିତ୍ର କୋଚିର କେରଳ ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀର ଦରବାର ହଲ୍ ଗ୍ୟାଲେରୀରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି ଏବଂ କିଛି ଚିତ୍ର ତ୍ରିସୁର ଏକାଡେମୀର ଅଭିଲେଖାଗାରରେ ଅଛି । ତାଙ୍କର ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଯଥା... ପୋର୍ଟ୍ରେଟ୍ ଏବଂ ସମାଧି ଭୂମି , ଚେନ୍ନାଇର ନ୍ୟାସନାଲ୍ ଆର୍ଟ ଗ୍ୟାଲେରୀରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି , ଏବଂ ଅନ୍ୟ କିଛି ହାଇଦ୍ରାବାଦର ସାଲାର ଜଙ୍ଗ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ଅଛି ; ଭାରତ ଏବଂ ବିଦେଶରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସଂଗ୍ରହ ବ୍ୟତୀତ ତାଙ୍କର ଶେଷ କୃତି, ଗାର୍ଲ ହୁ ଫ୍ଲାଇଙ୍ଗ୍ ଦି କାଇଟ୍ , କ୍ରିଏଟିଭ୍ ଆର୍ଟ ଫୋରମ୍ ଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ ବ୍ରିଟିଶ କାଉନସିଲ୍, ଚେନ୍ନାଇରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା।
ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ସମ୍ମାନ
[ସମ୍ପାଦନା]୧୯୬୩ ମସିହାରେ ପଦ୍ମିନୀ ତାଙ୍କ ଚିତ୍ରକଳା ଗ୍ରୋଥ୍ ପାଇଁ ମାଡ୍ରାସ ରାଜ୍ୟ ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀରୁ ପ୍ରଶଂସା ପ୍ରମାଣପତ୍ର ଆକାରରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ସମ୍ମାନ ପାଇଥିଲେ। ଯୁବ ଚିତ୍ରକଳା ଏବଂ ମୂର୍ତ୍ତିକାର ସଂଘ (AYPS) ତାଙ୍କୁ ୧୯୬୫ ମସିହାରେ ଚିତ୍ରକଳା, ମହିଳା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ବାର୍ଷିକ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା । ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ସେ ମାଡ୍ରାସ ରାଜ୍ୟ ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀରୁ ଆଉ ଦୁଇଟି ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଚିତ୍ରକଳା, ଡ୍ରିମଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଏବଂ ଡନ୍ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ।
ମାଲାୟାଲାନାଡୁ ସାପ୍ତାହିକ ପଦ୍ମିନୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ପ୍ରଥମ ବାର୍ଷିକୀ ଅବସରରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଉତ୍ସବ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା। କେରଳ ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀ ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା TK ପଦ୍ମିନୀ ନାମକ ଏକ ମନୋଗ୍ରାଫ୍ ,[୮] ଯେଉଁଥିରେ କାନାୟି କୁନହିରାମନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ମୁଖବନ୍ଧ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାମୁଁ ଏବଂ ପରାମର୍ଶଦାତା TK ଦିବାକରଣ, କେ. ଦାମୋଦରନ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ କଳାକାରଙ୍କ ଜୀବନର ଜଣେ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଏଡାସେରି ଗୋବିନ୍ଦନ ନାୟାରଙ୍କ ସ୍ମୃତିଚାରଣ ଥିଲା, ଏହା ବ୍ୟତୀତ ୨୮ଟି ଚିତ୍ରକଳା ଏବଂ ୮ଟି ଚିତ୍ରର ରଙ୍ଗୀନ ପ୍ରତିରୂପଣ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।[୯] ୨୦୧୨ ମସିହାରେ, କେରଳ ସରକାରଙ୍କ ସୂଚନା ଏବଂ ଲୋକସମ୍ପର୍କ ବିଭାଗ ପଦ୍ମିନୀଙ୍କ ଜୀବନ ଉପରେ ପଟ୍ଟମ୍ ପାରାଥୁନ୍ନା ପେନକୁଟ୍ଟି ଶୀର୍ଷକରେ ୩୦ ମିନିଟର ଏକ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟାରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲା ।[୧୦][୧୧] ୱାଲ୍ଟର ଡି'କ୍ରୁଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ତିନୋଟି ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲା ଯେପରିକି ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟାରୀ ପାଇଁ କେରଳ ଷ୍ଟେଟ୍ ଟେଲିଭିଜନ ପୁରସ୍କାର,[୧୨] ୨୦୧୩ ମସିହାରେ କେରଳର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟାରୀ ଏବଂ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମହୋତ୍ସବ (IDSFFK) ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଜୁରି ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ମହିଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମହୋତ୍ସବରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟାରୀ ପୁରସ୍କାର।[୧୩] କେରଳ ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ନାମରେ ଏକ ବାର୍ଷିକ ପୁରସ୍କାର, ଟି.କେ ପଦ୍ମିନୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛି ।[୧୪]
ଆଧାର
[ସମ୍ପାଦନା]- ↑ Mair, Edasseri Govindan. "'Our Padmini' translation". Artist T.K. Padmini (1940 - 1969). Retrieved 21 October 2017.
- ↑ "T.K.Padmini, a memoir by Poet Edasseri Govindan Nair". www.edasseri.org. Retrieved 2019-03-14.
- ↑ "T.K.Padmini, a memoir by T.K. Divakara Menon". www.edasseri.org. Retrieved 2019-03-14.
- ↑ "Padmini". Kerala Women. Archived from the original on 21 December 2017. Retrieved 21 October 2017.
- ↑ "T.K. Padmini, the artist with a feminine touch". www.edasseri.org. Retrieved 2019-03-14.
- ↑ Nagarajan, Saraswathy (2012-03-08). "Tracing an artistic journey". The Hindu (in Indian English). Retrieved 2019-03-14.
- ↑ "T.K.Padmini, a memoir by her husband K. Damodaran". www.edasseri.org. Retrieved 2019-03-14.
- ↑ "Publications - Kerala Lalithakala Akademi". lalithkala.org. Retrieved 2019-03-14.
- ↑ "Releasing of the book published by Kerala Lalithakala Akademi". www.edasseri.org. Retrieved 2019-03-14.
- ↑ "Memories revisited". The New Indian Express. 16 May 2012. Retrieved 7 September 2019.
- ↑ "Film on T K Padmini to be Released". The New Indian Express. 23 March 2012. Retrieved 2019-03-14.
- ↑ "Kerala State television awards for 2012 were distributed". Vinodadarshan. Retrieved 2019-03-14.
- ↑ W Media (2018-05-03). "Pattam Parathunna Penkutti - T K Padmini - documentary". YouTube. Retrieved 2019-03-14.
- ↑ "State Awards - Kerala Lalithakala Akademi". www.lalithkala.org. Retrieved 2019-03-14.