କୋହିମା ଯୁଦ୍ଧ
| Battle of Kohima | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Part of Operation U-Go during the Burma campaign in the South-East Asian theatre of World War II | |||||||
|
|||||||
| ପକ୍ଷ | |||||||
| |||||||
| Commanders and leaders | |||||||
| Strength | |||||||
| Start: 1 infantry brigade (1,500) End: 2 infantry divisions 1 Chindit brigade 1 motor brigade | 1 infantry division (15,000–20,000)[୧] | ||||||
| କ୍ଷୟକ୍ଷତି | |||||||
| 4,064[୨] | 5,764–7,000[୨] (Combat deaths only, more lost to disease and starvation)[୩][୪] |
||||||
କୋହିମା ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧରେ ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧ ଥିଲା, ଯାହା ୪ ଏପ୍ରିଲ ୧୯୪୪ରୁ ୨୨ ଜୁନ ୧୯୪୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନାଗାଲ୍ୟାଣ୍ଡର କୋହିମା ଶହରରେ ଘଟିଥିଲା। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଜାପାନର Operation U-Go ଅଫେନସିଭ୍ ଅଂଶ ଥିଲା, ଯାହାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଇମଫାଲ ଓ କୋହିମାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ଭାରତରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା।
ପ୍ରସ୍ତୁତି
[ସମ୍ପାଦନା]୧୯୪୩ରେ, ଜାପାନୀ ସେନା ବର୍ମା ମାଧ୍ୟମରେ ଭାରତକୁ ଆକ୍ରମଣ ପାଇଁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ। ଅପରେସନ U-Go ଅନ୍ତର୍ଗତ, ସେମାନେ କୋହିମା ଓ ଇମଫାଲକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଯାହା ମୁଖ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଏବଂ ବ୍ରିଟିଶ୍ ସେନାଙ୍କ ସ୍ଥିତିକୁ ଅସ୍ଥିର କରିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଥିଲା ।
ଯୁଦ୍ଧର ଘଟଣାବଳୀ
[ସମ୍ପାଦନା]୪ ଏପ୍ରିଲ ୧୯୪୪ରେ, ଜାପାନୀ ସେନା କୋହିମା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ବ୍ରିଟିଶ୍ ଓ ଭାରତୀୟ ସେନା, ଯାହା ସଂଖ୍ୟାରେ କମ୍ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତିରୋଧରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ। ଜାପାନୀ ସେନା ଶୀଘ୍ର କୋହିମା ଗାରିସନ୍ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ କୌଶଳ ଓ ସ୍ଥାନୀୟ ପରିସ୍ଥିତିରେ ବିରୋଧ ହେଲା। ୧୮ ଏପ୍ରିଲରେ, ବ୍ରିଟିଶ୍ ସେନା ଏକ counter-offensive ଆରମ୍ଭ କଲେ ଯାହାଦ୍ୱାରା ଜାପାନୀ ସେନା ମାନଙ୍କୁ ପଛକୁ ଧକ୍କା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ୨୨ ଜୁନ ୧୯୪୪ରେ, ବ୍ରିଟିଶ୍-ଭାରତୀୟ ସେନା ଏବଂ ସହଯୋଗୀ ଶକ୍ତି ଜାପାନୀ ସେନାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପଛକୁ ପଛାଇ ଯୁଦ୍ଧ ସମାପ୍ତ କଲେ ।
ଯୁଦ୍ଧର ପରିଣାମ
[ସମ୍ପାଦନା]କୋହିମା ଯୁଦ୍ଧରେ, ବ୍ରିଟିଶ୍ ଓ ଭାରତୀୟ ସେନା ଜାପାନୀ ସେନାକୁ ପଛକୁ ପଛାଇବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଅପରେସନ U-Go ବିଫଳ କରିଦେଲା, ଏବଂ ଜାପାନୀ ସେନା ଭାରତରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିପାରିଲେ ନାହିଁ ।
ସ୍ମୃତି ଏବଂ ପରମ୍ପରା
[ସମ୍ପାଦନା]କୋହିମା ଯୁଦ୍ଧ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଥିଲା, ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧରେ ଭାରତୀୟ ଏବଂ ବ୍ରିଟିଶ୍ ସେନାଙ୍କ ସାହସ ଓ ଦୃଢତାର ଉଦାହରଣ ହିସାବରେ ସ୍ମରଣୀୟ। ଆଜି କୋହିମାରେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ମରଣ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍ମାରକ ରହିଛି ।
ଆଧାର
[ସମ୍ପାଦନା]- ↑ Allen 2000, p. 228.
- ↑ ୨.୦ ୨.୧ Allen 2000, p. 643.
- ↑ Rooney 1992, pp. 103–104.
- ↑ Allen 2000, pp. 313–314.
