କୁପାଲା ରାତି

Kupala Night
Ivan Kupala. Fortunetelling on the wreaths, by Simon Kozhin, 2009
ଅନ୍ୟ ନାମ	Kupala's Night, Kupala
ପାଳନକାରୀ	Slavs
ବିଶେଷତା	celebration relates to the summer solstice
ତାରିଖ	21–22 June or 23–24 June (Poles and Ukrainians) 6–7 July (Belarusians and Russians)
ପୁନଃପୌନିକତା	Annual
ସମ୍ପର୍କିତ	Summer Solstice, Saint John's Eve, Nativity of St. John the Baptist

କୁପାଲା ରାତି (କୁପାଲାଙ୍କ ରାତି କିମ୍ବା କେବଳ କୁପାଲା; ପୋଲିଶ୍ : Noc Kupały, ବେଲାରୁଷୀୟ: Купа́лле: Kupalle, ଋଷୀୟ: Ива́н Купа́ла: Ivan Kupala, Купала: Kupala, ୟୁକ୍ରେନୀୟ: Іван Купало: Ivan Kupalo) ହେଉଛି କିଛି ସ୍ଲାଭିକ୍ ଦେଶରେ ପ୍ରମୁଖ ଛୁଟିଦିନ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଯାହା ସେଣ୍ଟ ଜନ୍ ଦି ବାପ୍ଟିଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ପର୍ବ ଏବଂ ଏହା ସେଣ୍ଟ ଜନ୍ ଇଭ୍ ର ପୂର୍ବ ସ୍ଲାଭିକ୍ ପର୍ବ ସହିତ ମେଳ ଖାଏ । ଲୋକ ପରମ୍ପରାରେ, ଏହାକୁ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ସଲଷ୍ଟିସ୍ ଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ମୂଳତଃ ଏହାକୁ ବର୍ଷର ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ରାତିରେ ପାଳନ କରାଯାଉଥିଲା, ଯାହା 21-22 କିମ୍ବା 23-24 ଜୁନ୍ ମାସର ଚେକିଆ, ପୋଲାଣ୍ଡ, ସ୍ଲୋଭାକିଆ, ବୁଲଗେରିଆ (ଯେଉଁଠାରେ ଏହାକୁ ଏନୋଭଡେନ୍ କୁହାଯାଏ) ରେ ପାଳନ କରାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ 2023 ରୁ ୟୁକ୍ରେନରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା। ଜୁଲିଆନ୍ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ଅନୁସରଣ କରି, ଏହା ବେଲାରୁଷ, ଋଷ ଏବଂ ୟୁକ୍ରେନର କିଛି ଅଂଶରେ 6 ରୁ 7 ଜୁଲାଇ ମଧ୍ୟରେ ରାତିରେ ପାଳନ କରାଯାଏ ।

ଇତିହାସ ଏବଂ ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି

ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁର ପ୍ରତୀକ ସ୍ୱରୂପ ଏକ ଋଷୀୟ ଆଇକନର ଏକ ଖଣ୍ଡ (ବାମରୁ ଡାହାଣକୁ):
• ଜର୍ଜ ଦି ଭିକ୍ଟୋରିଅସ୍ , ଯାହାଙ୍କ ଦିନ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ
• ଜନ୍ ଦି ବାପ୍ଟିଷ୍ଟ , ଯାହାଙ୍କ ଦିନ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ପାଳନ କରାଯାଏ
• ଥେସାଲୋନିକିର ଡେମେଟ୍ରିଅସ୍ , ଯାହାଙ୍କ ଦିନ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ ଶେଷ ହୁଏ

ଅନେକ ଗବେଷକଙ୍କ ମତରେ, କୁପାଲା ରାତି ହେଉଛି ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ସୋଲଷ୍ଟିସର ଏକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନକୃତ ପ୍ରୋଟୋ-ସ୍ଲାଭିକ୍ କିମ୍ବା ପୂର୍ବ ସ୍ଲାଭିକ୍ ଉତ୍ସବ। ନିକୋଲାୟ ଗାଲ'କୋଭସ୍କିଙ୍କ ମତରେ, "କୁପାଲା ରାତି ଦୁଇଟି ଉପାଦାନକୁ ମିଶ୍ରଣ କରିଥିଲା: ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ।" ଏହି ଛୁଟିର ପ୍ରାକ-ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଉତ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ଇତିହାସକାର ଭ୍ଲାଦିମିର ପେଟ୍ରୁଖିନ ଏବଂ ଜାତିବିଜ୍ଞାନୀ ଆଲେକଜାଣ୍ଡର ଷ୍ଟ୍ରାଖଭ ସମାଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି । ଯେଉଁଠାରେ, ଆଣ୍ଡ୍ରେଜ କେମ୍ପିନସ୍କିଙ୍କ ମତରେ, "ଦୃଷ୍ଟିହୀନତା (ପୁରୁଷ-ମହିଳା, ଅଗ୍ନି-କାଠ, ଆଲୋକ-ଅନ୍ଧକାର) ଏକ ଦ୍ୱୈତ ସମାଜର ବିରୋଧାଭାସକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଛୁଟିର ପ୍ରାଚୀନ ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଛି।" ହୋଲୋବୁଟସ୍କି ଏବଂ କାରାଡୋବ୍ରିଙ୍କ ମତରେ, ଛୁଟିର ପ୍ରାଚୀନତା ପାଇଁ ଯୁକ୍ତି ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଘର୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ।

ମ୍ୟାକ୍ସ ଭାସମରଙ୍କ ଅନୁସାରେ, (ଇଭାନ) କୁପାଲା / କୁପାଲୋ ନାମଟି (ଜୋନ ଦି) ବାପ୍ଟିଷ୍ଟ (cf. Ukr. Ivan Khrestytel') ନାମର ଏକ ପ୍ରକାର ଏବଂ ଏହା ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରୀକ୍ ସମକକ୍ଷ (Iōánnēs ho) ବାପ୍ଟିଷ୍ଟଙ୍କୁ ବାପ୍ଟିଷ୍ଟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଗ୍ରୀକ୍ ବାପ୍ଟିଷ୍ଟର "ବାପ୍ଟିଷ୍ଟ" ବାପ୍ଟିଜୋ କ୍ରିୟାରୁ ଆସିଛି "ବୁଡ଼ାଇ ଦେବା; ଧୋଇବା; ସ୍ନାନ କରିବା; ବାପ୍ଟିସମ ଫଣ୍ଟରେ ବାପ୍ଟିସମ, ପବିତ୍ର କରିବା, ବୁଡ଼ାଇ ଦେବା", ଯାହାକୁ ପ୍ରାଚୀନ ପୂର୍ବ ସ୍ଲାଭିକରେ ମୂଳତଃ kǫpati / kupati "ସ୍ନାନ କରିବା" ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଥିଲା , ପରେ krĭstiti "ବାପ୍ଟିସ କରିବା" ଦ୍ୱାରା ବିସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା। କ୍ରିୟାର ପ୍ରୋଟୋ-ସ୍ଲାଭିକ୍ ରୂପକୁ kǫpati " ପାଣିରେ ବୁଡ଼ାଇବା, ସ୍ନାନ କରିବା" ଭାବରେ ପୁନଃନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି

ମେଲ'ନିଚୁକ୍‌ଙ୍କ ଅନୁସାରେ, କୁପାଲୋ ଶବ୍ଦଟି ପ୍ରୋଟୋ-ସ୍ଲାଭିକ୍ *kǫpadlo (cf. OCz. kupadlo , SCr. kùpalo , LSrb ., USrb . kupadło "ସ୍ନାନ ସ୍ଥାନ") ରୁ ଆସିଛି , ଯାହା ଆଲୋଚିତ କ୍ରିୟା *kǫpati ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟାୟ *-dlo ରୁ ଗଠିତ । ଛୁଟିଦିନର ନାମ କୁପାଲା ରାତିରେ ପ୍ରଥମ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ସ୍ନାନ କରାଯାଇଥିବା ସହିତ ଜଡିତ, ଏବଂ ବାପ୍ତିଷ୍ଟ ଯୋହନଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୋଗ ଗୌଣ ଅଟେ।

ରୀତିନୀତି ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ

Ivan Kupała, fern flower. (Ukraine stamp), 1997

ଏହି ଦିନ, ଜୁନ୍ 24 ରେ, ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା ଏବଂ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋହନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାର ପରମ୍ପରା ଥିଲା।

ବେଲଗୋରୋଡ ଓବ୍ଲାଷ୍ଟରେ ଇଭାନ କୁପାଲାଙ୍କ ଉତ୍ସବ , ୨୦୧୧

କୁପାଲା ରାତି ଜଳ, ଅଗ୍ନି ଏବଂ ଔଷଧି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପୂଜାପାଠରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଅଧିକାଂଶ କୁପାଲା ପୂଜାପାଠ ରାତିରେ ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ନାନ କରିବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା: ଉତ୍ତରରେ, ରୁଷୀୟମାନେ ବାନିଆରେ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣରେ ନଦୀ ଏବଂ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରିବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ ଥିଲା । ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ନିକଟରେ, ଉଚ୍ଚ ଭୂମିରେ କିମ୍ବା ନଦୀ ନିକଟରେ, ଅଗ୍ନି ଜାଳି ଦିଆଯାଉଥିଲା। କେତେକ ସମୟରେ, ପାରମ୍ପରିକ ଉପାୟରେ - ଘର୍ଷଣ କାଠ ଦ୍ୱାରା ନିଆଁ ଜାଳି ଦିଆଯାଉଥିଲା। ବେଲାରୁଷ ଏବଂ ଭୋଲିନ୍ ପୋଲିସିଆର କିଛି ସ୍ଥାନରେ , ଛୁଟିଦିନ ପାଇଁ ନିଆଁ ଜାଳିବାର ଏହି ପୁରାତନ ଉପାୟ 20 ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚି ରହିଥିଲା ।

ପୂର୍ବ ସ୍ଲାଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଭେରା ସୋକୋଲୋଭାଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ବେଲାରୁଷୀୟମାନେ ଏହି ଛୁଟିକୁ ଏହାର ସବୁଠାରୁ "ପ୍ରାଚୀନ" ରୂପରେ ସଂରକ୍ଷିତ ରଖିଛନ୍ତି । କୁପାଲା ଅଗ୍ନିର କେନ୍ଦ୍ରରେ, ବେଲାରୁଷୀୟମାନେ ଏକ ଖୁଣ୍ଟି ରଖୁଥିଲେ ଯାହା ଉପରେ ଏକ ଚକ ଲାଗିଥିଲା। କେତେକ ସମୟରେ ଏକ ଘୋଡାର ଖପୁରୀ, ଯାହାକୁ vidʹma କୁହାଯାଏ , ଚକ ଉପରେ ରଖାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ନିଆଁରେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଆଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ଜଳୁଥିଲା, ତା'ପରେ ଯୁବକମାନେ ନିଆଁ ଚାରିପାଖରେ ଖେଳୁଥିଲେ, ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ ଏବଂ ନାଚୁଥିଲେ। ବେଲାରୁଷରେ, ଗ୍ରାମର ପଛପଟରୁ ପୁରୁଣା, ଅନାବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଉତ୍ସବ ପାଇଁ ବାଛିଥିବା ସ୍ଥାନ (ଏକ ଗ୍ଲେଡ୍, ଏକ ଉଚ୍ଚ ନଦୀକୂଳ) କୁ ନିଆଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୋଡ଼ି ଦିଆଯାଉଥିଲା। ୟୁକ୍ରେନୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରାଚୀନ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ 19 ଶତାବ୍ଦୀରେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଅର୍ଥ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ। ରୁଷୀୟମାନେ କୁପାଲା ସମାରୋହର ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ଭୁଲିଗଲେ କିମ୍ବା ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ୟ ଛୁଟିଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ କଲେ ।

ହଷ୍ଟିନ୍ କ୍ରୋନିକଲ୍ (୧୭ଶ ଶତାବ୍ଦୀ) ରେ କୁପାଲା ରାତି ପାଳନ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି :

ଏହି କୁପାଲା... ବାପ୍ଟିଷ୍ଟ ଯୋହନଙ୍କ ଜନ୍ମ ପୂର୍ବ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଏହିପରି ପାଳନ କରାଯାଏ...: ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ଉଭୟ ଲିଙ୍ଗର ସାଧାରଣ ପିଲାମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ବିଷାକ୍ତ ଔଷଧି କିମ୍ବା ମୂଳର ପୁଷ୍ପମାଲ୍ୟ ତିଆରି କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପୋଷାକରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ସେମାନେ ନିଆଁ ଜାଳି ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ତା'ପରେ ସେମାନେ ଏକ ସବୁଜ ଡାଳ ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ହାତ ଧରି ସେମାନେ ନିଆଁ ଚାରିପାଖରେ ନାଚନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଗୀତ ଗାଇଥାନ୍ତି... ତା'ପରେ ସେମାନେ ନିଆଁ ଉପରେ ଡେଇଁପଡ଼ନ୍ତି...

ୟୁକ୍ରେନୀୟ ଏବଂ ବେଲାରୁଷୀୟ ପରମ୍ପରାର କିଛି ଅଂଶରେ, କୁପାଲା ପରେ ହିଁ ଭେସନିଆଙ୍କି ଗାନ କରାଯାଉଥିଲା। ପୂର୍ବ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ସ୍ଲାଭମାନଙ୍କୁ ସେହି ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ବେରି ଖାଇବାକୁ ବାରଣ କରାଯାଇଥିଲା । ପୂର୍ବ ସ୍ଲାଭମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ସେଣ୍ଟ ଜନ୍ସ ଡେ ପୂର୍ବରୁ ମହିଳାମାନେ ବେରି ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନଚେତ୍ ସେମାନଙ୍କର ଛୋଟ ପିଲାମାନେ ମରିଯିବେ।

କୁପାଲା ରାତିରେ (ବସନ୍ତରେ ଜର୍ଜ ଦିବସ ଏବଂ ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତି ଦିବସ ମଧ୍ୟ) ସାର୍ବଜନୀନ ନିନ୍ଦା ଏବଂ ଉପହାସର ପ୍ରଥା ସୁପରିଚିତ। ସମାଲୋଚନା ଏବଂ ନିନ୍ଦା ସାଧାରଣତଃ ନିଜସ୍ୱ କିମ୍ବା ପଡ଼ୋଶୀ ଗ୍ରାମର ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଥାଏ ଯେଉଁମାନେ ଗତ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସାମାଜିକ ଏବଂ ନୈତିକ ମାନଦଣ୍ଡ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସାମାଜିକ ନିନ୍ଦା ୟୁକ୍ରେନିଆନ୍ ଏବଂ ବେଲାରୁଷୀୟ ଗୀତରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଯେଉଁଥିରେ ଝିଅ ଏବଂ ପୁଅ କିମ୍ବା ପଡ଼ୋଶୀ ଗ୍ରାମର ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡ଼ାର ବିଷୟବସ୍ତୁ ରହିଛି। ନିନ୍ଦା ଏବଂ ଉପହାସ ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ ଏବଂ ସାମାଜିକ ସମ୍ପର୍କର ଏକ ନିୟନ୍ତ୍ରକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।

ଆଲେକଜାଣ୍ଡାର ଭେସେଲୋଭସ୍କି , କୁପାଲା ରାତିର ସ୍ଲାଭିକ ପ୍ରଥା ଏବଂ ଏଲିଜାଙ୍କ ଦିନର ଗ୍ରୀକ୍ ପ୍ରଥା (ଏଲିଜା ଦି ଗଣ୍ଡରର) ମଧ୍ୟରେ ସମାନତା ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି।

ପାଣି

ପୁଷ୍ପମାଲ୍ୟ ଉପରେ ଭବିଷ୍ୟତବାଣୀ

ଏହି ଦିନର ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ପ୍ରଥା ଥିଲା ସାମୂହିକ ସ୍ନାନ। ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଥିଲା ଯେ ଏହି ଦିନ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ​​ନଦୀ ଛାଡ଼ିଯିବେ, ତେଣୁ ଏଲିଜାଙ୍କ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁରିବା ନିରାପଦ ଥିଲା । ଏହା ସହିତ, କୁପାଲା ରାତିର ଜଳ ପୁନର୍ଜୀବନ ଏବଂ ଯାଦୁକରୀ ଗୁଣରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।

ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ନଥିଲା, ସେମାନେ "ପବିତ୍ର ଝରଣା"ରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ। ରୁଷର ଉତ୍ତରରେ , କୁପାଲା ରାତିର ପୂର୍ବ ଦିନ, ସେଣ୍ଟ ଆଗ୍ରିପିନା ଦିବସରେ, ସ୍ନାନାଗାର ଗରମ କରାଯାଉଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ, ସେହି ଦିନ ସଂଗୃହୀତ ଔଷଧିକୁ ଗରମ କରାଯାଉଥିଲା।

ଏହି ପର୍ବରେ, ଏକ ସାଧାରଣ ସଙ୍କେତ ଅନୁସାରେ, ପାଣି ଅଗ୍ନି ସହିତ "ମିତ୍ର" କରିପାରିବ। ଏହି ମିଳନର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା ନଦୀ କୂଳରେ ଜଳୁଥିବା ଏକ ଅଗ୍ନି । କୁପାଲା ରାତିରେ ଭବିଷ୍ୟତବାଣୀ ପାଇଁ ପ୍ରାୟତଃ ପୁଷ୍ପମାଲ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା: ଯଦି ସେଗୁଡ଼ିକ ପାଣି ଉପରେ ଭାସି ଯାଉଥିଲା, ତେବେ ଏହାର ଅର୍ଥ ସୌଭାଗ୍ୟ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ କିମ୍ବା ବିବାହ।

ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଜଣେ ରୁଷୀୟ ଲେଖକ ଟୋବିଆସ୍ ଙ୍କ ପୁରୁଣା ନିୟମର କିମ୍ବଦନ୍ତୀକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ସେଣ୍ଟ ଜନ୍ସ ଡେ ନାମ (କୁପାଲନିକା) ଏବଂ ଏହାର ଆରୋଗ୍ୟ ଶକ୍ତି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ସେ ଯେପରି ଲେଖିଛନ୍ତି, ଏହି ଦିନ ଟୋବିଆସ୍ ଟାଇଗ୍ରୀସ୍ ରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଖ୍ୟଦୂତ ରାଫେଲଙ୍କ ପରାମର୍ଶରେ, ସେ ଏକ ମାଛ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ ଯାହାର ଅନ୍ତନଳୀ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନ୍ଧତ୍ୱକୁ ଦୂର କରିଥିଲା।

ବନଫାୟାର

କୁପାଲା ରାତିର ମୁଖ୍ୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେଉଛି ପବିତ୍ରତା ଓ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବା। ଯୁବକମାନେ ସମଗ୍ର ଗାଁରୁ ବହୁ ପରିମାଣର କାଠ ଓ ଝାଡ଼ ଆଣି ଏକ ଉଚ୍ଚ ପିରାମିଡ୍ ଆକୃତିର ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରୁଥିଲେ। ଏହାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏକ ଖମ୍ବ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥାଏ, ଯାହା ଉପରେ ଚକ, ପିତଳର ପାତ୍ର, କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ଅଥବା ଗାଈର ଖପୁରୀ ରଖାଯାଉଥିଲା। ପୋଲେସିଆ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ପ୍ରଥା ବିଶେଷ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଉଥିଲା। ଗବେଷକ Tatyana Agapkina ଓ Lyudmila Vinogradovaଙ୍କ ମତାନୁସାରେ, ଚକ ସହିତ ଏହି ଉଚ୍ଚ ଖମ୍ବଟି ୱାର୍ଲ୍ଡ ଟ୍ରିର ସାମ୍ବଳିକ ଚିତ୍ରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା।

ସାଧାରଣତଃ ବିଳମ୍ବିତ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଏହି ଅଗ୍ନି ଜଳାଇ ଦିଆଯାଉଥିଲା ଏବଂ ସକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଜଳି ରହୁଥିଲା। ବହୁ ପରମ୍ପରାରେ ଘର୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା କୁପାଲା ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ ମନାଯାଉଥିଲା। କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଘରୋଇ ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ମାଟିରେ ଆଣି ଜଳାଇ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ଗାଁର ସମସ୍ତ ମହିଳାଙ୍କୁ ଏହି ଅଗ୍ନି ପାଖକୁ ଆସିବାକୁ ପଡୁଥିଲା ।

ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଚାରିପାଖରେ ଖୋରୋଭୋଡ଼ ନୃତ୍ୟ କରାଯାଉଥିଲା, ଲୋକମାନେ କୁପାଲା ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ଡେଇଁ ପଡୁଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ ଯିଏ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ସଫଳତାର ସହ ଡେଇଁ ପାରିବ, ସେ ବର୍ଷଟିରେ ଅଧିକ ସୁଖୀ ହେବ। ଝିଅମାନେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରିବା, ରୋଗ, ଅଶୁଭ ଶକ୍ତି ଓ ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ରରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ନିଆଁ ଉପରେ ଡେଇଁ ପଡୁଥିଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ରୁସାଲ୍କା ମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣରୁ ସୁରକ୍ଷା ମିଳିବ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା। ଯେଉଁ ଝିଅ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ଡେଇଁ ପାରୁନଥିଲା, କେତେକ ପୂର୍ବ ସ୍ଲାଭ ଓ ପୋଲାଣ୍ଡ ଅଞ୍ଚଳରେ ତାକୁ ଡାୟେନ ବୋଲି ଧରାଯାଉଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପାଣି ଢଳାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ବିଛୁଆତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ସ୍ପର୍ଶ କରାଯାଉଥିଲା, କାରଣ ସେମାନେ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇନଥିବା ବୋଲି ଧରାଯାଉଥିଲେ। Kiev Governorateର କେତେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିବାହ ପୂର୍ବରୁ କୁମାରୀତ୍ୱ ହରାଇଥିବା ଝିଅମାନେ କୁପାଲା ରାତିରେ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ଡେଇଁ ପାରୁନଥିଲେ, କାରଣ ଏହାକୁ ଅପବିତ୍ର ମନାଯାଉଥିଲା।

ୟୁକ୍ରେନ ଓ ବେଲାରୁସରେ ପୁଅ ଓ ଝିଅମାନେ ହାତଧରି ଯୁଗଳ ଭାବେ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ଡେଇଁ ପଡୁଥିଲେ। ଯଦି ଡେଇଁବା ସମୟରେ ସେମାନେ ନିଜର ହାତ ନ ଛାଡ଼ନ୍ତି, ତେବେ ଏହାକୁ ଭବିଷ୍ୟତ ବିବାହର ଶୁଭ ସଙ୍କେତ ବୋଲି ଧରାଯାଉଥିଲା।

କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଚକ କିମ୍ବା ଟାୟାର ଭରା ବ୍ୟାରେଲକୁ ମଧ୍ୟ ଜଳାଇ ଦିଆଯାଇ ପାହାଡ଼ ତଳକୁ ଗଡ଼ାଇ ଦିଆଯାଉଥିଲା, ଯାହା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଗତି ଓ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ସଂକ୍ରାନ୍ତିର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ବୁଝାଯାଉଥିଲା।

• 
  କୁପାଲା ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ
• 
  ୟୁକ୍ରେନର ପାଇରୋହିଭରେ ଏକ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ଡେଉଁଛନ୍ତି ଦମ୍ପତି
• 
  ଟର୍ନୋପିଲରେ କୁପାଲା ନାଇଟ୍ ବନଫାୟାର , 2008

ପୁଷ୍ପମାଳା

କୁପାଲା ଉତ୍ସବରେ ପୁଷ୍ପମାଳା ଏକ ଅବିଭାଜ୍ୟ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ଅଂଶ ଥିଲା। ପର୍ବ ପୂର୍ବରୁ ଜଙ୍ଗଲୀ ଔଷଧି ଓ ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଏହି ମାଳା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଉଥିଲା। ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଥିଲା ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉଦ୍ଭିଦ ପୁଷ୍ପମାଳାକୁ ନିଜସ୍ୱ ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ମାଳା ବୁଣିବା କିମ୍ବା ବେଣୀ କରିବାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଅର୍ଥ ବହନ କରୁଥିଲା। ମାଳା ସାଧାରଣତଃ ପେରିୱିଙ୍କଲ୍, ତୁଳସୀ, ଜେରାନିୟମ୍, ଫର୍ନ, ଗୋଲାପ, ବ୍ଲାକବେରୀ, ଓକ୍ ଏବଂ ବିର୍ଚ୍ ଶାଖା ଓ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବନାଯାଉଥିଲା।

ଉତ୍ସବ ଶେଷରେ ପୁଷ୍ପମାଳାକୁ ସାଧାରଣତଃ ପାଣିରେ ଭସାଇ ଦିଆଯାଉଥିଲା, ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ି ଦିଆଯାଉଥିଲା, ଗଛର ଶାଖା କିମ୍ବା ଘରର ଛାତ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଆଯାଉଥିଲା, କେବେ କେବେ କବରସ୍ଥାନକୁ ମଧ୍ୟ ନିଆଯାଉଥିଲା। ତଥାପି କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଏହାକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରାଯାଇ ଔଷଧିୟ ବା ସୁରକ୍ଷାତ୍ମକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା—ଯଥା କ୍ଷେତକୁ ଶିଳାବୃଷ୍ଟିରୁ ଓ ବଗିଚାକୁ କୀଟପତଙ୍ଗରୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ।

ପୋଲେସିଆ ଅଞ୍ଚଳରେ Saint John's Dayର ପ୍ରଭାତବେଳେ କୃଷକମାନେ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ଝିଅକୁ ବାଛି ତାଙ୍କୁ ଫୁଲମାଳାରେ ମୁଣ୍ଡରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭିତ କରୁଥିଲେ। ପରେ ସେମାନେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେହି ଝିଅକୁ “ଦେବକୋ-କୁପାଲୋ” ବୋଲି ଡକାଯାଉଥିଲା। ସେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ମାଳାଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ୟ ଝିଅମାନଙ୍କୁ ବଣ୍ଟନ କରୁଥିଲେ। ଆଖିରେ ପଟି ବାନ୍ଧି ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ଯେଉଁ ମାଳା ଯାହାର ହାତକୁ ପଡୁଥିଲା, ତାହା ଭବିଷ୍ୟତ ଭାଗ୍ୟର ସୂଚନା ବୋଲି ଧରାଯାଉଥିଲା—ସତେଜ ମାଳା ଧନୀ ଓ ସୁଖୀ ବିବାହର ପ୍ରତୀକ, ଯେଉଁଥିରେ ଶୁଖିଲା ମାଳା ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ଦୁଃଖମୟ ବିବାହର ସଙ୍କେତ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା।

• 
  ୨୦୧୯ରେ ବେଲାରୁସରେ କୁପାଲାର ଶୋଭାଯାତ୍ରା
• 
  କୁପାଲା ରାତି ପାଳନ ପୂର୍ବରୁ ପୁଷ୍ପମାଲ୍ୟ ପାଇଁ ଫୁଲ ସଂଗ୍ରହ

ଔଷଧୀୟ ଏବଂ ଯାଦୁକରୀ ଔଷଧି

କୁପାଲା ରାତିର ଏକ ବିଶେଷ ପରିଚୟ ହେଉଛି ଉଦ୍ଭିଦଜଗତ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ବହୁ ପ୍ରଥା, ଆଚାର ଓ ଲୋକକଥା। ସବୁଜ ଉଦ୍ଭିଦକୁ ସାର୍ବଜନୀନ ତାବିଜ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ରୋଗ, ମହାମାରୀ, ଅଶୁଭ ପ୍ରଭାବ, ଯାଦୁକରୀ କାର୍ଯ୍ୟ, ଅଶୁଚି ଶକ୍ତି, ପ୍ରାକୃତିକ ବିପଦ, ବଜ୍ରପାତ, ଅଗ୍ନି, ସାପ, ଜଙ୍ଗଲୀ ପ୍ରାଣୀ, କୀଟପତଙ୍ଗ ଓ କୃମିରୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ ତାଜା ସବୁଜ ଉଦ୍ଭିଦ ସହିତ ସମ୍ପର୍କକୁ ଏକ ଯାଦୁକରୀ ଉପାୟ ଭାବରେ ଧରାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ଗାଈ, କୁକୁଡ଼ା, ଧାନ ଓ ପନିପରିବାର ଉତ୍ପାଦନକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ।

ଏହି ଦିନ ଔଷଧୀୟ ଉଦ୍ଭିଦ ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଉଥିଲା, କାରଣ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ ଏହି ସମୟରେ ଗଛଗୁଡ଼ିକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି। କେତେକ ଉଦ୍ଭିଦ ରାତିରେ, କେତେକ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ପୂର୍ବରୁ, ଆଉ କେତେକ ପ୍ରଭାତର ଶିଶିର ସମୟରେ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଉଥିଲା।, ଉଦ୍ଭିଦ ସଂଗ୍ରହ ସମୟରେ ବିଶେଷ ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ପ୍ରାର୍ଥନା— (ଜାଗୋଭୋରି)—ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଉଥିଲା । Belarusର ଲୋକବିଶ୍ୱାସ ଅନୁଯାୟୀ, କୁପାଲା ରାତିରେ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିବା ଔଷଧୀ ତେବେ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୁଏ, ଯଦି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଶିଶୁମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ମନାଯାଉଥିଲା।

ସ୍ଲାଭ ଲୋକବିଶ୍ୱାସ ଅନୁଯାୟୀ, ବର୍ଷକୁ କେବଳ ଏକଥର—Saint John's Dayରେ—Fern flower ଫୁଟେ। ଏହି ପୌରାଣିକ ଫୁଲ ପ୍ରକୃତିରେ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହାକୁ ପାଇବେ, ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିବେ—ଯେପରିକି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଭାଷା ବୁଝିବା, ଭୂମିତଳରେ ଲୁଚିଥିବା ଧନ ଦେଖିବା, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା, ଏବଂ Shapeshifting କ୍ଷମତା ଅର୍ଜନ କରିବା। ଇଭାନ-ଡା-ମାରିଆ ଫୁଲ କୁପାଲା ରାତିର ଆଉ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରତୀକ, ଯାହା ଅଗ୍ନି ଓ ଜଳର ଯାଦୁମୟ ସମ୍ମିଳନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଲୋକଗୀତରେ ଏହାର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ଜଣେ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀଙ୍କ ଦୁଃଖଦ କାହାଣୀ ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି, ଯେଉଁମାନେ ନିଷିଦ୍ଧ ପ୍ରେମରେ ପଡ଼ି ଶେଷରେ ଫୁଲରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି କାହାଣୀର ସମ୍ପର୍କ Incest ସହିତ ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ ଏହାର ଅନେକ ସମାନତା ଇଣ୍ଡୋ-ୟୁରୋପୀୟ ପୌରାଣିକ ପରମ୍ପରାରେ ମଧ୍ୟ ମିଳିଥାଏ।

କିଛି ଉଦ୍ଭିଦର ନାମ କୁପାଲା ନାମ ସହିତ ଜଡିତ, ଯେପରିକି ଚେକ୍ କୁପାଡଲୋ "ବ୍ରୋମସ୍", "କୁସ୍କୁଟା ଟ୍ରାଇଫୋଲି", କୁପାଲନିସ୍ " ରାନୁନକୁଲସ୍", ପୋଲିଶ୍ କୁପାଲନିକ୍" ଆର୍ନିକାଓ", ୟୁକ୍ରେନୀୟ ଡାଏଲ୍। କୁପାଲା" ଟାରାକ୍ସାମ୍ ଅଫିସିନାଲ୍ ", " ଟୁସିଲାଗୋ", ରୁଷୀୟ କୁପାଲୋ " ରାନୁନକୁଲସ୍ ଆକ୍ରିସ୍ "।

• 
  ଆଇଜାକ୍ ଆଇ. ଲେଭିଟାନ୍, ଫର୍ନ୍ସ ଇନ୍ ଦି ୱାଟର, ୧୮୯୫
• 
  ଇଭାନ୍-ଦା-ମାରିଆ - ମେଲାମ୍ପିରମ୍ ନେମୋରୋସମ୍ ।
• 
  ମହିଳାମାନେ ଔଷଧି ସଂଗ୍ରହ କରୁଛନ୍ତି

ଲୋକ ରୀତିନୀତି ଉପରେ ଚର୍ଚ୍ଚ

ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ଋଷରେ, ଦିନର ରୀତିନୀତି ଏବଂ ଖେଳଗୁଡ଼ିକୁ ରାକ୍ଷସୀ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଚର୍ଚ୍ଚ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଷିଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିଲା। ତେଣୁ, ୟେଲିଜାରୋଭ କନଭେଣ୍ଟ (1505) ର ହେଗୁମେନ ପାମ୍ଫିଲ ଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ପସ୍କୋଭ ରାଜ୍ୟପାଳ ଏବଂ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଯାଇଥିଲା, ଯୋହନ ବାପ୍ଟିଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମ ରାତିରେ ପସ୍କୋଭ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ "ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ" ଖେଳକୁ ନିନ୍ଦା କରାଯାଇଥିଲା:

କାରଣ ଯେତେବେଳେ ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ଜନ୍ମ ପର୍ବର ପର୍ବ ଆସେ, ସେତେବେଳେ ଏହି ପବିତ୍ର ରାତିରେ ପ୍ରାୟ ସମଗ୍ର ସହର ଦଙ୍ଗାରେ ପରିଣତ ହୁଏ ଏବଂ ଗ୍ରାମଗୁଡ଼ିକରେ ସେମାନେ ଢୋଲ, ବଂଶୀ, ଗିଟାରର ତାର ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଅନୁପଯୁକ୍ତ ଶୟତାନୀ ସଙ୍ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ହାତର ତାଳି ଏବଂ ନୃତ୍ୟ ସହିତ, ଏବଂ ମହିଳା ଏବଂ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ମୁଣ୍ଡର ଗତି ସହିତ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଭୟଙ୍କର କ୍ରନ୍ଦନ ସହିତ: ସେହି ସମସ୍ତ ଗୀତ ଶୟତାନୀ ଏବଂ ଅଶ୍ଳୀଳ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପିଠି ବଙ୍କା ଏବଂ ଡେଇଁ ଡେଇଁ ଗୋଡ଼ ଉପରକୁ ତଳକୁ ଡେଇଁ; ଏବଂ ସେଠାରେ ପୁରୁଷ ଏବଂ ଯୁବକମାନେ ମହା ପ୍ରଲୋଭନର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେମାନେ ମହିଳା ଏବଂ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ଅହଂକାର ସମ୍ମୁଖରେ କାମୁକ ଭାବରେ ଚଳାନ୍ତି, ଏବଂ ବିବାହିତ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ଅପମାନ ଏବଂ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିକୃତି ମଧ୍ୟ ଘଟେ।

– Epistle of Pamphilus of Yelizarov Monastery

– ୟେଲିଜାରୋଭ ମଠର ପାମ୍ଫିଲସ୍ ଙ୍କ ପତ୍ର ଷ୍ଟୋଗ୍ଲାଭ (୧୫୫୧ ମସିହାର ଷ୍ଟୋଗ୍ଲାଭ ଧର୍ମସଭାର ନିଷ୍ପତ୍ତିର ଏକ ସଂଗ୍ରହ) ମଧ୍ୟ କୁପାଲା ରାତିର ଆନନ୍ଦକୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ଯାହା " ହେଲେନିଷ୍ଟିକ୍ " ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜ୍ୟବାଦରୁ paganism

ଏବଂ ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନଙ୍କ ଅନେକ ପିଲା, ସରଳ ଅଜ୍ଞତା ହେତୁ, ମହାନ ଜନ୍ ପ୍ରୋଡୋମଙ୍କ ଜନ୍ମ ଉତ୍ସବ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସହର ଏବଂ ଗ୍ରାମଗୁଡ଼ିକରେ ହେଲିନିକ ଶୟତାନ ଅଭ୍ୟାସ, ବିଭିନ୍ନ ଖେଳ ଏବଂ ହାତ ତାଳି ବଜାଇବାରେ ଲିପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ସେହି ପର୍ବର ରାତିରେ ଏବଂ ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାରା ଦିନ ପାଇଁ, ପୁରୁଷ, ମହିଳା ଏବଂ ପିଲାମାନେ ଘରେ ଏବଂ ରାସ୍ତାରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ପାଣିରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଖେଳ ଏବଂ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ସୈତାନୀ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଏବଂ ଗୁସଲି ଏବଂ ଅନେକ ଅପ୍ରୀତିକର ଆଚରଣ ଏବଂ ଉପାୟରେ, ଏବଂ ମଦ୍ୟପାନ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ହଙ୍ଗାମା କରନ୍ତି।

Stoglav, chapter 92 Archived 2012-12-20 at the Wayback Machine.

– ଷ୍ଟୋଗ୍ଲାଭ , ଅଧ୍ୟାୟ 92 ଋଷୀୟ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚର ସମସାମୟିକ ପ୍ରତିନିଧିମାନେ ଏହି ଛୁଟିଦିନ ସହିତ ଜଡିତ କିଛି ପ୍ରଥାକୁ ବିରୋଧ କରିଆସୁଛନ୍ତି। ସେହି ସମୟରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଏବଂ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ଛୁଟିଦିନଗୁଡ଼ିକର "ମିଶ୍ରଣ" ବିଷୟରେ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇ, ହିରୋମଙ୍କ ଇଓଭ ଏକ ମତ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ:

କୁପାଲା ରାତିର କିଛି ପ୍ରଥା ପ୍ରତି ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଅଟଳତା ଦ୍ୱୈତ ବିଶ୍ୱାସକୁ ସୂଚିତ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ବିଶ୍ୱାସର ଏକ ଅପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ସୂଚିତ କରେ। ସର୍ବପରି, କେତେ ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ମନୋରଞ୍ଜନରେ କେବେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିନାହାଁନ୍ତି ସେମାନେ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ପୌରାଣିକ ଧାରଣା ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ। ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ହେଉଛି ଆମର ପତିତ ପ୍ରକୃତି, ପାପ ଦ୍ୱାରା କଳୁଷିତ।

୨୦୧୩ ମସିହାରେ, ROCର ଅନୁରୋଧରେ, ଭୋରୋନେଜ୍ ଓବ୍ଲାଷ୍ଟର ରୋସୋଶାନ୍ସ୍କି ଜିଲ୍ଲାରେ କୁପାଲା ନାଇଟ୍ ଏବଂ ନେପଚ୍ୟୁନ୍ ଦିବସ ପାଳନକୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିଲା ।