ଆଶାଲତା ବିଶ୍ୱାସ
ଆଶାଲତା ବିଶ୍ୱାସ | |
|---|---|
 Ashalata in an advertisement of Lux (1944) | |
| ଜନ୍ମ | Mehrunnisa 1917 |
| ମୃତ୍ୟୁ | 1992 |
| ବୃତ୍ତିସମୂହ |
|
| ବୈବାହିକ-ସାଥୀ | |
| ସନ୍ତାନ | 4 |
| ସମ୍ପର୍କୀୟ | Parul Ghosh (sister-in-law) Pannalal Ghosh (brother-in-law) Paromita Vohra (granddaughter) |
ଆଶାଲତା ବିଶ୍ୱାସ (ଜନ୍ମନାମ: ମେହରୁନ୍ନିସା; 1917–1992) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ନିର୍ମାତ୍ରୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ୧୯୩୦ ଦଶକରୁ ୧୯୬୦ ଦଶକର ମଧ୍ୟଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଖ୍ୟତଃ ହିନ୍ଦୀ ସିନେମାରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ। ସେ ଲକ୍ସ ସାବୁନର ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ବ୍ରାଣ୍ଡ ଦୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ।[୧]
ଆଶାଲତା ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅନିଲ ବିଶ୍ୱାସଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ। ସେମାନେ ୧୮ ବର୍ଷ ଧରି ବିବାହିତ ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚାରିଟି ସନ୍ତାନ ଥିଲେ।[୨][୩]
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଏବଂ ବିବାହ
[ସମ୍ପାଦନା]ଆଶାଲତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ୧୯୧୭ ମସିହାରେ ମେହରୁନିସା ନାମରେ ଗୁଜରାଟର କଚ୍ଛ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ଗୁଜରାଟୀ ମୁସଲିମ୍ ପରିବାରରେ ହୋଇଥିଲା ।[୪][୫] ତାଙ୍କ ଶୈଶବ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ ଶୋଭନା ସମର୍ଥ, ଯିଏ ପରେ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ।[୬]
୧୯୩୬ ମସିହାରେ ଆଶାଲତା ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅନିଲ ବିଶ୍ୱାସଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜର ଅନୁସରଣ କରିବା ପାଇଁ ଧର୍ମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ।[8] ଏହି ଦମ୍ପତିଙ୍କର ଚାରିଜଣ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ—ପ୍ରଦୀପ, ଅମିତ, ଉତ୍ପଳ ଏବଂ ଶିଖା। ୧୯୫୪ ମସିହାରେ ସେମାନଙ୍କର ବିବାହ ବିଛେଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା।[୭]
୧୯୬୧ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରଦୀପ, ଯିଏ ଭାରତୀୟ ବାୟୁସେନା (IAF)ର ଏକ କ୍ୟାଡେଟ୍ ଥିଲେ, ଏକ ବିମାନ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ।
କାର୍ଯ୍ୟଜୀବନ
[ସମ୍ପାଦନା]ଆଶାଲତା ୧୯୩୦ ଦଶକର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ସେ “ଆଜାଦୀ” (1935), “ସଜୀବ ମୂର୍ତ୍ତି” (୧୯୩୫) ଏବଂ “ଇନସାଫ” (୧୯୩୬) ପରି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ।
୧୯୩୬ ମସିହାରେ ସେ “ମନମୋହନ” ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଶାନ୍ତି ଦେବୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯାହା ବ୍ୟାପାରିକ ଭାବେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା। ପରେ ସେ ବଡ଼ ବଜେଟର ଫ୍ୟାଣ୍ଟାସି ଡ୍ରାମା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର “ଜ୍ୱାଲା” (୧୯୩୮) ରେ କୁନ୍ତଳା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ। ଏହି ଚରିତ୍ରଟି “ମ୍ୟାକବେଥ” ନାଟକର ଡାଇନୀମାନଙ୍କୁ ଆଧାର କରି ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ବକ୍ସ ଅଫିସରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା।[୮]
ପରେ ସେ ୧୯୪୦ ମସିହାର ସଙ୍ଗୀତମୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର “ଜିନ୍ଦଗୀ” ରେ ସହାୟକ ଭୂମିକାରେ ଦେଖାଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ସେତେବେଳେ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ସମୟରେ ଭାରତର ସର୍ବାଧିକ ଆୟ କରିଥିବା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ହୋଇଥିଲା। ଏହି ସମୟର ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଭୂମିକାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ “ଗୀତା” (୧୯୪୦) ରେ ଲତା ଭୂମିକା ରହିଛି।
ସେ ପୃଥ୍ୱୀରାଜ କପୁରଙ୍କ ସହ “ଦୀପକ” (୧୯୪୦) ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ।
ଭେରାଇଟି ପ୍ରୋଡକ୍ସନ୍ସ
[ସମ୍ପାଦନା]୧୯୫୦ ଦଶକରେ ଆଶାଲତା ଅଭିନୟରୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ ଅନିଲ ବିଶ୍ୱାସଙ୍କ ସହ ଭେରାଇଟି ପ୍ରୋଡକ୍ସନ୍ସ ନାମକ ଏକ ପ୍ରୋଡକ୍ସନ୍ ହାଉସ୍ ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ। ଏହି ସଂସ୍ଥାର ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଥିଲା “ମେହମାନ” (୧୯୫୦) ଏବଂ “ବାଜୁବନ୍ଦ” (୧୯୫୧), କିନ୍ତୁ ଦୁଇଟି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବ୍ୟବସାୟିକ ଭାବେ ବିଶେଷ ସଫଳ ହୋଇନଥିଲା। ୧୯୫୧ ମସିହାରେ ଆଶାଲତା “ବଡି ବହୁ” ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଯାହାର କାହାଣୀ ରାମାନନ୍ଦ ସାଗର ଲେଖିଥିଲେ। ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମସୁରୀ ଫିଲ୍ମ ଫେସ୍ଟିଭାଲରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାହାଣୀ ପୁରସ୍କାର ଜିତିଥିଲା।[୭]
ସାର୍ବଜନୀନ ଛବି
[ସମ୍ପାଦନା]୧୯୩୦ ଦଶକରେ ଆଶାଲତା ଭାରତୀୟ ସିନେମାର ପ୍ରମୁଖ ମହିଳା ତାରକାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ। ଅଭିନୟ ସହିତ ସେ କିଛି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ନିଜେ ଗୀତ ମଧ୍ୟ ଗାଇଥିଲେ, ଯେପରିକି “ପ୍ରେମବୀର” (୧୯୩୬)। ୧୯୩୦ ଦଶକର ଶେଷ ଭାଗରେ ସେ ଆଲ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ରେଡିଓର ଗାୟନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ମଧ୍ୟ ଅନେକଥର ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।[୯]
ଆଶାଲତା ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସମୟର କେତେକ ଅଭିନେତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ, ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲକ୍ସ ସାବୁନର ବିଜ୍ଞାପନରେ ଦେଖାଦେଇଥିଲେ।[୧୦]
ମୃତ୍ୟୁ
[ସମ୍ପାଦନା]ଆଶାଲତାଙ୍କ ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ପରଲୋକ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ଉତ୍ପଳ ବିଶ୍ୱାସ ପରେ ଜଣେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ “ଶହେନଶାହ” (୧୯୮୮) ଏବଂ “ଶେୟର ବଜାର” (୧୯୯୭) ପରି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସଙ୍ଗୀତ ଦେଇଥିଲେ।[୧୧] ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟାରୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତ୍ରୀ ପରୋମିତା ଭୋହରା ଆଶାଲତାଙ୍କ ନାତୁଣୀ, ଯିଏ ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ଶିଖା ଭୋହରା (ଜନ୍ମନାମ: ବିଶ୍ୱାସ) ମାଧ୍ୟମରେ ସମ୍ପର୍କିତ।[୧୨]
ଆଧାର
[ସମ୍ପାଦନା]- ↑ Delhi, All India Radio (AIR),New (1944-08-07). THE INDIAN LISTENER: Vol. IX. No. 16. (7th AUGUST 1944) (in ଇଂରାଜୀ). All India Radio (AIR),New Delhi.
{{cite book}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link) - ↑ Cinema Vision India (in ଇଂରାଜୀ). Siddharth Kak. 1982.
- ↑ Patel, Baburao (1954). Filmindia (in ଇଂରାଜୀ). Filmindia Publications. p. 17.
- ↑ Premchand, Manek (2018-12-27). Yesterday’s Melodies Today’s Memories (in ଇଂରାଜୀ). Notion Press. ISBN 978-1-64429-877-0.
- ↑ Sharma 'Tushar', Raghunandan (2022-11-23). Bhoole-Bisre Film Sangeet Sitare (in ହିନ୍ଦୀ). Vāṇī Prakāśana. ISBN 978-93-5518-037-7.
- ↑ Sagar, Prem (2021-01-01). Ramanand Sagar Ke Jeevan Ki Akath Kahani: Ramanand Sagar Ke Jeevan Ki Akath Kahani: Unveiling the Untold Story of Ramanand Sagar by Prem Sagar (in ହିନ୍ଦୀ). Prabhat Prakashan. ISBN 978-93-90378-41-8.
- 1 2 Sagar, Prem (2023-05-29). An Epic Life: Ramanand Sagar: From Barsaat to Ramayan (in ଇଂରାଜୀ). Penguin Random House India Private Limited. ISBN 978-93-5708-107-8.
- ↑ Rajadhyaksha, Ashish; Willemen, Paul (2014-07-10). Encyclopedia of Indian Cinema (in ଇଂରାଜୀ). Routledge. ISBN 978-1-135-94318-9.
- ↑ Delhi, All India Radio (AIR),New (1938-10-07). THE INDIAN LISTENER: Vol. III. No. 20. (7th OCTOBER 1938) (in ଇଂରାଜୀ). All India Radio (AIR),New Delhi.
{{cite book}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link) - ↑ "Ashalata Biswas". Cinemaazi (in ଇଂରାଜୀ). Retrieved 2026-03-06.
- ↑ Sagar, Prem (2023-05-29). An Epic Life: Ramanand Sagar: From Barsaat to Ramayan (in ଇଂରାଜୀ). Penguin Random House India Private Limited. ISBN 978-93-5708-107-8.
- ↑ "Filmmaker-artist Paromita Vohra's new installation urges to not shy away from pleasures aural and oral". The Indian Express (in ଇଂରାଜୀ). 2019-12-03. Retrieved 2026-03-06.
 | ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗଟି ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ । ଆପଣ ଏହାକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଉଇକିପିଡ଼ିଆକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରିପାରିବେ । |