ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ

ଉଇକିପିଡ଼ିଆ ରୁ

ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳଜନନି କାନ୍ତକବି ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତ ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ରଚିତ ଏକ ଓଡ଼ିଆଜାତିଭକ୍ତି କବିତା । ୧ ଏପ୍ରିଲ ୧୯୩୬ରେ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଓଡ଼ିଶା ଗଠନ ପରେ ଏହି କବିତାଟି ରାଜ୍ୟଗାନ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲା ।[୧]

କବିତାର ପଦାବଳୀ[ସମ୍ପାଦନା]

ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳଜନନି,

ଚାରୁହାସମୟି ଚାରୁଭାଷମୟି,
ଜନନି, ଜନନି, ଜନନି॥

ପୂତପୟୋଧିବିଧୌତଶରୀରେ,
ତାଳତମାଳସୁଶୋଭିତତୀରେ,
ଶୁଭ୍ରତଟିନୀକୂଳଶୀକରସମୀରେ,
ଜନନି, ଜନନି, ଜନନି॥

ଘନଘନବନଭୂମିରାଜିତଅଙ୍ଗେ,
ନୀଳଭୂଧରମାଳାସଜ୍ଜିତରଙ୍ଗେ,
କଳକଳମୁଖରିତଚାରୁବିହଙ୍ଗେ,
ଜନନି, ଜନନି, ଜନନି॥

ସୁନ୍ଦରଶାଳିସୁଶୋଭିତକ୍ଷେତ୍ରେ,
ଜ୍ଞାନବିଜ୍ଞାନପ୍ରଦର୍ଶିତନେତ୍ରେ,
ଯୋଗୀଋଷିଗଣଊଟଜପବିତ୍ରେ,
ଜନନି, ଜନନି, ଜନନି॥

ସୁନ୍ଦରମନ୍ଦିରମଣ୍ଡିତଦେଶେ,
ଚାରୁକଳାବଳୀଶୋଭିତବେଶେ,
ପୁଣ୍ୟତୀର୍ଥଚୟପୂର୍ଣ୍ଣପ୍ରଦେଶେ
ଜନନ, ଜନନି, ଜନନି॥

ଉତ୍କଳଶୂରବରଦର୍ପିତଗେହେ,
ଅରିକୁଳଶୋଣିତଚର୍ଚ୍ଚିତଦେହେ,
ବିଶ୍ବଭୂମଣ୍ଡଳକୃତବରସ୍ନେହେ,
ଜନନି, ଜନନି, ଜନନି॥

କବିକୁଳମୌଳିସୁନନ୍ଦନବନ୍ଦ୍ୟେ,
ଭୁବନବିଘୋଷିତକୀର୍ତ୍ତିଅନିନ୍ଦ୍ୟେ,
ଧନ୍ୟେ, ପୁଣ୍ୟେ, ଚିରଶରଣ୍ୟେ,
ଜନନି, ଜନନି, ଜନନି॥

—କାନ୍ତକବି ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର

ଆଧାର[ସମ୍ପାଦନା]